ژیله مو

دكتر صلاح سوران درگذشت

mrovayati — Tue, 22 Sep 2009 16:00:18 GMT

مرثيه اي در سوگ زبان شناس نامي كردستان

كسي كه يك روز از حقوق بشر حرف مي زد و در اين راه رنج ها

ومشقت هاي بي شمار كشيد اكنون به آفاق رفته است تاشايد آنجا

براي حرف هاي ادبيانه اش مخاطبي بيابد كسي كه سال قبل،مردم

كوچه و بازار با ارسال ايميل و درخواست هاي گوناگون به مجامع

حقوق بشر موافق دريافت جايزه صلح نوبل او بوديم ،اكنون ديگر در

كنار ما نيست.

شخصيتي كه معروف بود به ماموستا(استاد) صلاح سوران بود.

او را براي اولين بار و از نزديك در انجمن (جامعه كردهاي مقيم مركز)

ديدم . قبل از آن نيز از كارها و نامش آگاه بودم. شايد باور نمي

كردم او حسن صلاح سوران باشد. فردي با رفتاري صميمي،

لباسي معمولي و لبخندي دوستانه.وي از سال 1371 عضو

هيئت مديره و مسئول كميته فرهنگي انجمن مذكور بود. هرگاه

او را مي ديدم سوال هايم در ذهنم رو مي آمدند .انگار سوالات ،

پاسخ هايشان را يافته بودند. از گويش ها و ربط هايشان

مي پرسيدم. از معني واژه يا كلماتي كه در فرهنگ لغت ها

نمي توانستم بيابم. گاهي هم سوال نداشتم اما دوست داشتم

كه با ايشان صحبت بكنم. پس براي مسائلي كه مي دانستم سوال

طرح مي كردم. آري خرداد ماه سال 1387 بود كه در كنفرانس

(بررسي ابعاد سياسي-حقوقي فجايع حلبچه،سردشت و انفال )

در دانشگاه اصفهان،دانشجويان كرد به پاس خدمات چندين ساله

اين شخصيت نامدار كرد كه از پايه هاي ثابت برنامه هاي

دانشجويي در دانشگاه هاي ايرانبوده است جايزه و لوح تقديري

به وي تقديم كردندو به نشان صلح و آشتي، كبوتري از طرف ايشان

در آسمان آزاد رها گرديد.

سه شنبه ،بيست و چهارم شهريور ماه 1388،درست روز قبل از

فوتش بود كه در مراسم افطاري ماه رمضان انجمن جامعه كردهاي

مقيم مركز كه خود وي نيز از برنامه ريزان اين افطاري بود او را در

تالار معلم تهران ديدم. حالش خوب بو و در كنار ما افطار كرد. اما

متاسفانه روز بعد،چهارشنبه،بيست و پنجم شهريور ماه 1388

ساعت يازده در منزل شخصي خود واقع در شهر كرج بر اثر سكته

قلبي درگذشت. جنازه آن اديب فرزانه با حضور شخصيت هاي

فرهنگي و سياسي ، به شهر بوكان فرستاده شد. همچنين

مقرر شد مراسم ختمي نيز در تهران در هفته آينده برگزار گردد.

آقاي حسن صلاح متخلص به (سوران ) فرزند حاجي ابراهيم خان

صلاح در تاريخ بيست و سوم آذر ماه سال1320 هجري شمسي

در روستايساروقاميش واقع دربيست و پنج كيلومتري شهربوكان

و استان آذربايجان غربي ديده به جهان گشود. از همان اوايل

كودكي دركنار پدر فاضلش به تحصيلات ابتدايي و متوسطه پرداخت

. در سال هاي 1342 و 1344 هجري شمسي يك برگ شجره نامه

مكريان را تنظيم نمود و يك جلد كتاب به نام ديوان سوران را در شهر

تبريز به چاپ رسانيد. بعدا به منظور تحصيلات عاليه به لندن رفت

و تقريبا بيست سال در خارج از كشور به تحصيلات خود در رشته

زبان انگليسي ادامه داد. ايشان در مدت زمان بيست سال دوري

از مملكت به بيش از بيست و پنج كشور جهان به منظور فراگرفتن

زبان هاي اين كشورها سفر كرد و به مدرك دكترا فايق آمد. وي در

زبان هاي انگليسي، فرانسه ، آلماني ، نروژي ، هلندي، روسي

و فارسي تبحر داشت. دكتر حسن صلاح در لندن كتابي

را به نام "كتاب خانه سوران " به چاپ رسانيد. بعد از برگشت از خارج

كشور ، در شهر تهران مستقر شد و به ترجمه زبان پرداخت.ضمن

كار ترجمه چندين كتاب را به شرح زير نوشت و به چاپ رسانيد:

1 داري مازو 2 كاني سارد 3 باله كولاره 4 زباني و ئه ده ب

5 هونراوه و په خشان و چندين كتاب در دست چاپ نيز در كنار

دوستان خود بر جاي گذاشته است.بي شك مرگ اين

اديب زبان شناس و فعال صلح در جهان،هيچ گاه از اذهان مردم

كردستان فراموش نخواهد شد.

روزنامه مردم سالاري (زانيار احمدي)

روزه

mrovayati — Fri, 04 Sep 2009 13:28:18 GMT

به جهنم كه روزه اي

به جهنم كه روزه مي گيري . به درك كه روزه مي گيري به جهنم كه زبونت روزه است .

به جهنم كه داري ميميري.اصلا به من چه روزه مي گيري و زبونت روزه است و داري ميميري

و هزار چيز ديگه. تو مثلا مديري و رئيسي هستي واسه خودت و پشت يك ميز دو متري نشستي.

دوتا كامپيوتر پي سي و سه ، چهار تا لب تاب اينور و اون ور و زير و بم ميزت داري.

ماه رمضان وسيله سوئ استفاده اي براي كاركنان و مديران و .... شده است.

هر سازمان و موسسه اي كه ميري بايد ساعت 9 صبح به بعد بري و

قبل از ساعت دو بعد از ظهر ،شايد هم قبل از يك بعد از ظهر برگردي. اما حالا تو اين

چند ساعت وقتي كه داري نبايد مزاحم وقت شريف آقاي رئيس بشوي چون ايشان روزه دار

هستند و اعصابشان خورد مي شود. حتي امكانش هست با اردنگي بيرونت كنند. ( البته اگر

به فكشان آسيب نرسد. )

باز هم مي گويم : به جهنم كه روزه هستيد

پس مديريتت كجا رفته است ؟

پس روابط حسنه اي كه تو مديريتي كه نخوانده اي زير كدام پرونده جا مانده است ؟

پس حل كردن مشكلات مردم توي اون اسلامي كه نمي داني چيست زير كدامين كوفت و

زهر ماري گير كرده است؟

در مديريت نخوانده اي كه هميشه بايد سرشار از انرژي باشيد ؟

البته اين درست است كه مديريت هم در كشور ما جاي خود را به كساني داده است كه

قيافه اشان هم با ما تفاوت دارد انگار همه چيز دارد برعكس مي شود و جاهايشان را

عوض مي كنند. ولي چرا بايد اينگونه باشد؟

چند روز پيش وقتي براي يك ترم مهمان شدن در دانشگاهي ديگر اقدام كردم موفق به

پاسخگويي معاونت دانشجويي و رياست دانشگاه نوشهر نشدم .

تا امروز هم كه مراجعه مي كنم باز هم بي پاسخ مانده ام.

اون روز به پيش آقاي معاونت دانشجويي رفتم و پس از سلام و خسته نباشيد در ابتدا

بوي عطر روزه اش ( همان بوي بد دهانش ) را حس كردم و سپس سوالاتم را در مورد

انتقالي به صورت مهمان پرسيدم. در ميان حرف هايم وقتي به وي نگاه مي كردم هي دستش

را به سرش مي كشيد و گويي اعصابش خورد مي شد و دوست داشت كه هر چه زودتر بيرون

بروم و استراحت كند. خب ديگر،طبيعي است وقتي خون به مغزش نمي رسد بايد هم

بي حوصله و بي انرژي باشد.

خلاصه "بخش نامه " را از كشو ميزش در آورد و به من داد كه مطالعه اش كنم و بعد كه

در مورد برخي از قسمت هايي كه برايم نا مفهوم بود سوال مي پرسيدم جواب هايي ناكامل

دريافت كردم.

ديروز براي پيگيري كارم پيش آقاي معاون نرفتم و مستقيم به اتاق آقاي رئيس دانشگاه

( آقاي كيا ) مراجعه كردم.

البته چه مراجعه اي ؟ بعد از 30 دقيقه گوش دادن به خنده هاي ايشان با دوستانشان از

اتاق بيرون آمدند. بعد به سراغشان رفتم و سوالاتم راپرسيدم و وي سريع و به صورت

عصباني به من گفت به آقاي بصيري ( همان معاونت دانشجويي در دانشگاه ) مراجعه كنم.

من هم يك جمله گفتم كه كمي فكر كرد و نفهميد منظورم چه بوده است : (( روزه ايد ديگر ،

نمي شود از شما انتظار داشت ))

اين روئساي روزه دار ديگر مغزي براي فكر كردن ندارند.

باز هم بايد گفت به جهنم كه روزه مي گيريد و غذا نمي خوريد و در آخر فكرتان كار نمي كند.

من هم انتقالي گرفتنم را قرباني اين روزه داران مي بينم و نمي خواهمش.

قرمان!!!!!

mrovayati — Tue, 11 Aug 2009 20:52:44 GMT

قهرمان كشور شدم

روز جمعه ۱۶/۵/۱۳۸۸ مسابقه كشوري كاراته برگزار شد

و من هم شركت كردم و در وزن +۶۰ كيلوگرم بزرگسالان

مدال طلا را كسب كردم. البته چون كرد بودم رسيدن به اين

مقام ها خيلي سخت بود و من هم سختي هايش را كشيدم .

اميدوارم كه روزي بيايد تا در كنار دوستان كرد و بلوچ و .....به

صورت منصفانه مبارزه كنيم و لذت ببريم.

روز خبرنگار؟!!!

mrovayati — Mon, 10 Aug 2009 11:57:18 GMT

خبرنگاران مجرم روزتان مبارك

نمي دانم در اين روز به چه كساني چه هدايايي داده مي شود

ولي هر چه كه هست نوش جانشان ما نمي خواهيم. اگر هم

بخواهيم به ما نمي دهند. همانگونه كه سال قبل رخ داد و آقاي

احمدي نژاد قرار بود به همه خبرنگاران هديه 300 هزارتوماني

بدهد اما به خود من تعلق نگرفت وقتي جزئيات را از خبرگزاري

ايسنا جويا شدم ، آقاي رئيس ايسنا اسم من را به عنوان

خبرنگارشان رد نكرده بود و دليلش سياسي بودن اخبار من اظهار

كرد. نمي دانم خبرنگاري كه در بخش سياسي يك خبرگزاري

كار مي كند ، بايد خبر ورزشي بنويسد؟

روز خبرنگار نمي خواهيم ، بگذاريد تا خبرهاي مربوط به تخصصمان

را بنويسيم.روز خبرنگار نمي خواهيمو كارت هاي خبرنگاريمان

را توقيف نكنيد.ديگر كارتي ندارم كه به ماموران لباس شخصي

بدهم. ديگر حوصله ندارم به پليس امنيت احضار شوم تا كارتم

را پس بگيرم.روز خبرنگار و انگ هاي غربي بودن و هزاران

چيز ديگر را هم نمي خواهيم.حالا دوستان ما در زندان اند و

ما روزمان را گرامي بداريم؟

روز جهاني كارگر هم كه دستگير شديم به دليل

خبرنگار بودنم، چندين مشت و لگد بيشتر از بقيه دستگير شدگان

نسيب من شد.نمي دانم باز هم روزمان را گرامي بدارم يا نه؟

آخر آگاهي دادن به مردم چه عيبي دارد كه جرم است؟

خبرنگاران مجرم روزتان مبارك.

پ.ن:(( یکی از دوستان خبرنگارم این نکته را به من تذکر

داد که بگویم ایسنای کرج (واقع در دانشگاه تربیت معلم

کرج ) حق من و دوستان خبرنگارم را به خاطر سیاسی

نوشتن خورد.))

همه پرسي در ايران ارزش ندارد

mrovayati — Wed, 22 Jul 2009 11:49:18 GMT

همه پرسي در ايران ارزش ندارد

تيتر اول روزنامه صداي عدالت سه شنبه 30 تيرماه

1388 از سوي سيد محمد خاتمي(رئيس جمهور

اسبق ايران )نوشته بود: (( همه پرسي از مردم

تنها راه حل است ))

اما بايد گفت كه اكنون همه پرسي ارزشي ندارد.

اين سخن خاتمي به دليل اعتراض هاي مردم به

نتيجه انتخابات دهم رياست جمهوري ايران ايراد شد.

اما همانگونه كه مي دانيم نتيجه اين همه پرسي

همانند همه پرسي در روز 22 خرداد ماه

1388 خواهد شد!! پس بايد به دنبال راه و

چاره اي ديگرباشيم. ما اگر باز هم راي هاي

مردم را جمع كنيم و نتيجه همه پرسي بر خلاف

نظرات مردم باشد، باز همين آش و همين كاسه

است كه عده زيادي از مردم عدالتخواه دستگير

و يا كشته شوند.از سوي ديگر اگر همه پرسي

توسط سازمان ملل به طور مستقيم با مردم

صورت پذيردقابل درك تر است تا برخي تقلب ها

را شاهد نباشيم.

؟؟؟؟؟

mrovayati — Sat, 18 Jul 2009 13:40:18 GMT

راي دادم كه قفس باز شود

باز نشد

كه من از دوم خرداد بدم مي آيد

راي دادم به قفس تك سلوليم

كه من از مردم آزاد بدم مي آيد

11 ارديبهشت ماه سال1388

mrovayati — Sat, 11 Jul 2009 14:12:48 GMT

روز بزرگي بود و مردان بزرگي بودند

۱۱ ارديبهشت ماه سال۱۳۸۸

ساعت ۴ و پانزده دقيقه در پارك لاله شهر تهران دستگير و پس از ۱۸ روز در اون طرف ميله هاي بازداشتگاه اوين با قرار كفالت آزاد شدم . اكنون هم در زندان اين طرف ميله ها منتظر مانده ايم تا برايمان تصميم بگيرند.

آمریکا؟

mrovayati — Sat, 27 Sep 2008 12:18:49 GMT

آمريكا با يك صلوات نابود مي شود؟

در اين گرماي تابستان و اتوبوس هايي با كولرهاي خاموش و پنجره هاي بدون دريچه هوا،صداي

يك پيرمرد ،گرما را از ياد انسان مي برد:((براي نابودي اسرائيل ،صلوات بفرستيد،دومي را براي

نابودي آمريكا بلندتر بفرست.))آيا واقعا آمريكا با يك صلوات نابود مي شود؟دوسه نفر با او هم آهنگ

مي شوند و صلوات مي فرستند ،اما جوان ها به دور هم پچ پچ مي كردند و مي خنديدند.

گويي پيرمرد را ديوانه فرض كردند.وقتي به ميان پسر هاي جوان و حرف هايشان رفتم ،يكي از آنها

مي گفت: ((اين مرد فكر مي كند با يك صلوات مي تواند آمريكا و يا اسرائيل را از بين ببرد .))يكي

ديگر به حرف مي آيد و مي گويد: (( آخر پيرمرد آمريكا از بين برود چه دخلي به خرج تو دارد؟

،مملكت خودت را بچسب تا نابود نشود.)) يكي ديگر از دوستانشان باخنده و با صداي بلند

مي گويد: ((براي از بين نرفتن ايران صلوات بفرستيد.)) اما اين بار مردمي كه خط ميان ابروهايشان

مثل چاله هاي لوله گاز ،ابروهايشان را به هم متصل كرده است،به جاي صلوات فرستادن

مي خندند. نمي دانم خنده اشان براي لفظ گفتن چنين جمله اي بود يا كه خنديدن به اوضاع مملكت؟

آيا وضعيت مملكت خراب است؟

اي كاش اعتياد به هر چيز ديگري هم از بين مي رفت تا تولد مي گرفتيم

mrovayati — Sat, 20 Sep 2008 21:08:18 GMT

تولدي دوباره

چند روز پيش تولد پاكي از اعتياديكي از دوستانم بود كه بايد شركت مي كردم. او كارشناس حسابداري است و در رشته خودش تبحري خاص دارد و امروز نيز در ليست اعضاي "ان اي"(انجمن معتادان گمنام )6ماه است كه پاك از اعتياد زندگي مي كند.به ميان مراسم مي روم.با اين تفاوت كه امروز من را از خود مي دانندو مي گويند: ((تو هم انجمني شده اي!)) مراسم آغاز مي شود و علي با نام خدا شروع به حرف زدن مي كند: (( علي هستم ،يك معتاد))بلافاصله از وي جمع،مي شنويم: ((سلام علي)) علي ادامه مي دهد: ((خدا را شكر مي كنم براي پاكي امروزم و سپاسگذارم بابت داده هايش كه نعمت و نداده هايش كه حكمت است. دوستان پاك،در اين روز خوب فقط مي توانم خداوند را شكر كنم كه دستم در اين حلقه بهبودي است و بين دوستاني هستم كه حضور خداوند را در چهره و دل هاي شكسته اشان احساس مي كنم و خوشحالم كه ديگر اسير وسوسه مواد مخدر نيستم و حال به جاي آنكه انگشت نما باشم ،انگشت شمارم و اكنون ديگر به خانواده ام به واسطه مصرف مواد مخدر خسارت نمي زنم. درپايان از آقا وحيد،دبير انجمن راهيان آرامش ،به خاطر اين كه در مدت پاكي ام من را راهنمايي كرده است متشكرم و اميدوارم طول پاكي همه شما اعضاي "ان اي" با طول عمرتان برابر باشد.سپس جمع حاضر در مراسم به علي ماشاالله مي گويند و او را تشويق به فوت كردن شمع ها و بوسيدن راهنمايش در ان اي مي كنند. معتاد و راهنما همديگر را در آغوش مي گيرند و دست زدن ها شروع مي شود اما بلافاصله آقا وحيد،راهنماي علي،دست زدن ها را متوقف مي كند و خنده اي بر لبانش نقش مي بندد: (( دوست داشتم تا در روز تولد پاكي مهندس،لباس نو داشته باشم و اين نيت باعث شد لباس امروزم خود به خود جور شود.مهندس براي خودش كسي است و برووبيايي دارد اما اعتياد اين چيزها را نمي داند و دامنگير او نيز شد . اميدوارم همچنان از مواد مخدر پاك بماند.))شخص ديگري نيز دوسال و هفت روز است كه دوباره به زندگي عادي برگشته و از مواد مخدر كناره گيري كرده است. به پاي صحبت هاي او مي نشينيم: ((همه ما مريض هستيم و بعد از ترك اعتياد،نياز به شركت در جلسات ان اي داريم تا يادمان نرود كه از كجا به كجا رسيديم.براي اينكه زندگي را ادامه بدهيم بايد به يك نفر راهنما اعتماد كنيم ،چون اعتماد به خودمان بلاي اعتياد را بر ما فرود آوردو نتوانستيم پاك بمانيم . بعد از پاكي هنوز هم وقتي از خواب بيدار مي شوم زماني را نياز دارم تا به ياد بياورم معتاد نيستم چون هنوز از لحاظ رواني مشكل دارم و صبح ها زودتر از ساعت 4 نمي توانم به خواب بروم .اما در هر حال آنچنان باوري به ان اي " انجمن معتادان گمنام " پيدا كرده ام كه با توجه به اينكه صاحب كارم معتاد است و در كنار ما مواد مصرف مي كند ،هوسمواد مخدر به من راه پيدا نمي كند .)) امير از مواد مخدر مي گويد : ((تا زماني كه خودمان را نشئه نمي كرديم ،قادر نبوديم به هيچ چيز فكر كنيم و تمام شاديهايمان مواد بود و بس. پس آن را با هيچ چيز معاوضه نمي كرديم.)) سپس هركدام از حاضران با گفتن اسمشان به عنوان معتاد و شنيدن سلام از طرف سايرين به معرفي خود پرداختند تا اينكه نوبت به دو نفر از معتاداني رسيد كه 24ساعت است پاك از اعتياد هستند.در اين لحظه معتادان ديگر با خواندن شعري ورود آنان را به ان اي تبريك مي گويند و آنها را تشويق به ماندن مي كنند . حرف و حديث ها به پايان رسيد و نوبت به پاكوبي مي رسد .صداي ضبط صوت بالا مي رود و علي به عنوان گل مجلس بايد در ميان آنها به شادي بپردازد. مي خندند، مي گويند و قهقه مي زنند چرا كه امروز علي اعتياد ندارد.

یک جشن شادی بخش:

mrovayati — Sat, 02 Aug 2008 17:55:18 GMT

جشن تولدي متفاوت

معتادي كه تا كنون مرده نيمه متحرك بود،اكنون هم چون شاخ شمشاد مي درخشد ، مي نازد و مي گويد: ((من دوباره به دنيا آمدم .))

زماني كه به جشن تولد پاكي يك معتاد دعوت شدم،حس عجيبي داشتم با خود فكر مي كردم پيوندمجدد يك انسان با جامعه ، چقدر زيباست. هميشه مي شنيديم خانه پدر و مادر خانه اول و مدرسه خانه دوم ما است و حالا خانه بهبودي(پاكي)، خانه اول معتادان است.

اين جا همراه با معتادهاي پاك در خانه بهبودي نشسته ايم.ضبط صوت روشن و بساط شادي مهيا مي شود.جوانان به ميدان پايكوبي مي آيند و با گرفتن دست دوستانشان ، آنها را به شادي دعوت مي كنند .تمام جمعيت بر مي خيزند و به دور فردي حلقه مي زنند كه دو سال است اعتياد را ترك كرده است. پس از يك ساعت رقص و شادي ،نوبت به كادوهاي جشن تولد مي رسد،اما اين بار ،كادوهاي جشن تولد هم متفاوت است،پندو اندرز مردان با اراده و ترك اعتياد كرده ،هداياي جشن تولد پاكي است. دبير موسسه خيريه راهيان آرامش با نگاهي محبت آميز سخن مي گويد: ((دوستي كه امروز به مناسبت دو سال پاكي از اعتياد در كنار او هستيم معجزه يي را پس از پاكي ديده كه ما هم مي توانيم نظاره گر آن باشيم.زماني كه او از مصرف مواد مخدر خسته بود و نزد من آمد،صاحب خانه اش وسايل منزلش را بيرون انداخته بود اما اكنون معتاد ديروز و مرد با اراده امروز،‌خانه خريده است و شغل دارد،كسي كه حوصله شنيدن حرف هيچ كس را نداشت اكنون ساعت ها صحبت هاي ما را گوش مي دهد و از همه مهم تر معتادي كه در گذشته هيچ كجا جايي نداشت، در جامعه اعتبار پيدا كرده است.

اميدوارم موفقيت وي در زندگي اش همانند موفقيت اش در-------(انجمن معتادان گمنام) باشد.))يكي ديگر از پيشكسوت ها در پاكي از اعتياد مي گويد : (( تولد دوستي را كه به واسطه مصرف نكردن مواد مخدر در كنار او هستيم بايد به همه مردم تبريك بگوييم چرا كه اين تولد از باورها سرچشمه گرفته است.

معجزه پاكي از اعتياد بر سر راه كساني قرار مي گيرد كه به خدا باور دارند.در مكتب-----(انجمن معتادان گمنام )غرورم از بين رفت و متوجه شدم كه خدا را بايددر وجود خودم بيابم و يافتم.

به رسم هميشگي خانه بهبودي،پس از خاتمه حرف هاي اين پيشكسوت، همه معتادان براي او دست مي زنند و طبق رسم هميشگي شان مي گويند ماشاءالله.

ن.م.نيز يكي از معتادان پاك اسن كه مي گويد: (( مواد مخدر، من را به روزي كشاند كه نتوانتم به خانه پدريم برگردم و با لباس هاي كهنه مجبور به ترك خانه شدم . اين وضعيت ادامه داشت تا اين كه با خانه بهبودي (خانه ترك اعتياد ) آشنا شدم و موقعيت را براي تغيير خودم مناسب دانستم. استفاده از پند هاي راهنمايم باعث شد تا از اعتياد پاك وم و راه درست را انتخاب كنم . سكوت كوتاهي خانه را تسخير مي كند و ون.م. با صدايي بغض آلود دوباره به حرف زدن ادامه مي دهد: " در زمان اعتيادم انسان خشني بودم اما حالا آرام بودن برايم به يك عادت تبديل شده است، به گونه اي كه در بين دوستانم به" آرامش" شهرت دارم . چند روز قبل كه مشغول راه رفتن بودم، دو موتورسوار مرا با لفظ بسيار بدي صدا زدند اما در حالي كه مي توانستم آن ها را تكه تكه كنم فقط گفتم : " ببخشيد" .

د.م. كه در همين مجلس حضور دارد مي گويد: " نه سال است كه مي خواهم ازدواج كنم اما نمي توانم اين كار را بكنم و عامل اصلي اين موضوع را هم خود خواهي و اعتياد خودم مي دانم كه باعث شد نگاه مثبتي كه در گذشته به من وجود داشت به نگاه منفي تبديل شود و امروز تنها نور اميدي كه در وجود من است شما -----ي هاي عزيز هستيد." بعد از صحبت هاي د.م. به مدت 15 دقيقه هر شخصي در هر موردي اعم از مسايل خصوصي و غير خوصي زندگي اش صحبت مي كند. نوبت به فرد دو ساله ا.م. مي رسد تا سخني بگويد و شمع را فوت كند او مي گويد : (( دو سال و نه روز است كه از اعتياد پاك هستم و از فرط خوشحالي نمي توانم صحبت كنم ولي از طه دل برايتان دعا مي كنم تا شما هم جشن تولد پاكي تان برگزار شود.معجزه زيادي پس از پاكي از مواد مخدر ديده ام .شغل هاي جديد به من پيشنهاد مي شود در حالي كه در زمان اعتياد نمي توانستم حتي يك كارگر ساده باشم.)) جشن تولد و خاموشي شمع ها با تشويقي دوستان به پايان مي رسد و يك مرد پايان رهايي از دام اعتياد را با خاطره اي خوش در اذهان ثبت مي كند.