ديگر نمي پذيريم اگر كمي بينديشيم
حسين مددي معاونت دانشجويي و فرهنگي و از اساتيد گروه زبان و ادبيات
فارسي دانشگاه زنجان در حالي توسط دانشجويان دانشگاه مذكور دستگير
شد كه با تهديد ، قصد اغفال يكي از دانشجويان دختر براي تعرض به او
را داشت.اكنون دانشجويان دانشگاه زنجان چند روز است كه در مقابل حوزه
رياست دانشگاه دست به تحصن زده اند و يكي از خواسته هاي آنان ،غير از
اخراج رياست دانشگاه ، معذرت خواهي وزارت علوم از دانشجوها در مجلس
جمهوري اسلامي است.شايان ذكر است رياست و مسئولان دانشگاه از دادن
پاسخ به سوال خبرنگاران خودداري مي كنند.آدرس هاي اينترنتي زير ،فيلم
هاي گرفته شده از معاونت آموزشي و فرهنگي درحين ارتكاب جرم را نشان
مي دهد:
1.
http://www.4shared.com/file/51553054/4fef06d4/Zanjan01.html
2. http://www.4shared.com/file/51466988/4704567a/Zanjan_University_JANGLE.html
3.
http://www.4shared.com/file/51435090/8540f418/Madadi-zanjan_WwWGoosHkOoBCoM_.html
دانشجويان آزادي خواه و عدالت طلب دانشگاه آزاد رودهن
بيانيه دانشجويان دانشگاه آزاد رودهن در حمايت از تحصن دانشجويان تربيت معلم كرج:
تاريخ فعاليت هاي دانشجويي در نظام هاي مختلف حاكم بر كشورمان نشان از آزادگي و عدالت خواهي را آورده است.دانشجويان،همواره خواسته ها ي خود را اعم از صنفي و سياسي ،با مزاكره،اعتصاب و يا اعتراضات جمعي به گوش مسئولاني مي رسانند كه گوش شنوايي براي پاسخ گويي به دانشجو ندارند.!
اين بارنيز دانشجويان ترقي خواه و دلير دانشگاه تربيت معلم در اقدامي سترگ با اقدامات غير انساني مسئولان فرهنگي دانشگاه،حراست،رياست و متوليان امور رفاهي دانشگاه تربيت معلم كرج ايستادگي كردند.
دانشجويان دانشگاه آزاد رودهن از ايستادگي و پايداري دانشجويان دانشگاه تربيت معلم حمايت و دفاع كرده واين اقدام آنان را مثابه حركتي به سمت دانشگاه هاي آزاد و دموكراتيك مي داند. حركتي كه در آن دانشجو را به عنوان يك انسان آگاه بپذيرند و نه فردي كه موظف است چشم بر تمام واقعيت هاي تلخ اجتماعي و سياسي كشورش ببندد و تنها به فكر گذراندن واحد هاي درسي باشد.
دانشجويان دانشگاه تربيت معلم نشان دادند كه دانشجو مي تواند و بايد بتواند در مقابل توهين ها و هتك حرمت ها ي مسئولان دانشگاه بايستد. دانشجوياني كه چندين روز است مقابل درب رياست دانشگاه مذكور تجمع كرده و به اعتصاب غذا دست زده اند . و حتي برخي از آنان از شدت ضعف بدني، دچار حمالات عصبي و وضعيت جسمي وخيمي شده اند.
دانشجويان دانشگاه آزاد رودهن به اين دانشجويان مبارز افتخار كرده و بر خود مي بالند كه در سرزميني زندگي مي كنند كه علي رغم برخي محدوديت هاي موجود در فضاي سياسي و اقتصاد ضعيف و در حال موت ، دانشجوياني به بي هيچ واهمه اي ،براي دستيابي به حداقل خواسته هاي يك انسان مي جنگند.
دانشجويان تربيت معلم كرج در حالي كه روزها دست به اعتصاب غذا زده اند، هيچ مسئولي حتي براي دلداري صوري هم به آنها سر نزده است،و دانشجو را كه چشم بيدار و آگاه جامعه است،به مزدور بودن و نفاق متهم كرده اند. چگونه در كشوري كه مدعي دموكراسي است رئيس دانشگاهش را نه دانشجو بلكه افرادي كه كاملا از علم و فرهنگ به دور هستند انتخاب مي كنند.
بدين وسيله اعلام مي دارد كه جمعي از دانشجويان دانشگاه آزاد رودهن در حمايت از اقدام تاريخي دانشجويان تربيت معلم،دست به اعتصاب غذا زده اند.
دانشجويان رودهن اعتصاب غذاي خود را تا احقاق حقوق دانشجويان تربيت معلم ادامه داده و براي كمك به برادران و خواهران خود و براي دفاع از آرمان هاي بلند سنگر نشينان حصارك تا پاي جان مي ايستند.
جمعي از دانشجويان آزادي خواه و عدالت طلب دانشگاه آزاد رودهن
18/03/1387
كمپين ،امضاي سرباز ها و قرباني گوسفند براي رضا
هنگام برگشتن از كرج به سمت تهران وارد يكي از واگن هاي وسط قطار شدم كه يك جاي خالي در كنار سه سرباز گير آوردم كه بنشينم. رضا با لباس سربازي و ظاهري خيلي خسته بيشتر جلب توجه مي كرد . خيلي نگذشت علي كه در مقابل من و رضا نشسته بود . سوال كرد كه ( چند ماه خدمتي؟ )
با صدايي آواره جواب داد : (7 ماه )
شروع به بحث هايي درباره سربازي كردند . علي به تازگي سربازيش را تمام كرده بود و از مشكلات دوران خدمتش مي گفت ولي بعدش دلگرمي تمام شدنش را هم مي داد.بحثشان به اين رسيد كه سربازهاي ايراني نسبت به سربازان كشورهاي ديگر مورد تبعيض هستند و براي مثال حقوق ماهيانه اشان را پيش كشيدند. همين لحظه بود كه به ذهنم رسيد تبعيض نسبت به زنان را وسط بياورم.
10 مورد قانوني را برايشان گفتم . علي با اينكه مدركش سيكل بود آگاهي خوبي نسبت به قوانين داشت .برگه امضاهاي كمپين را از من گرفت و سريع امضا كرد . در همين لحظه حميد كه كنار علي نشسته بود همين برگه را درخواست كرد و او هم امضا كرد ولي رضا . بچه روستايي صاف و ساده به طور خاصي به بيانيه فكر مي كرد.
مسير من و دو دوست مقابلمان را پرسيد. پس از مدتي علي و حميد از ما جدا شدند و سپس رضا بيانيه را امضا كرد و بلافاصله چند سوال ديگر در مورد زنان پرسيد و بعد از گرفتن پاسخ. با خود كلنجار مي رفت كه مطلبي را بگويد و گفت.
بار آخر كه به روستا برگشته بود گوسفندي را برايش قرباني كرده بودند چرا كه سال قبل به دليل اختلافات بين پدر و مادر. از شدت ناراحتي اش چاقوي آشپزخانه را به سينه خود كوبيده بود تا آرامش به خانواده اش برگردد.
پرسيدم : به نظرت راه مناسبي بود؟
پاسخ داد: ( تو كه خودت قانون را برايم توضيح دادي مادرم چگونه در اين زمانه طلاق مي گرفت ؟ و اگر قانون را كنار بگزاريم چگونه در يك روستايي كه همه فكرشون گوسفندهايشان است . مي خواهي من در خانواده ،درست رفتار كنم!)
همانجا بود كه من و رضا از هم جدا شديم.
راهی كه قاتل زنان باردار شده است
اينجا زنانی كه میخواهند مادر شوند میميرند. راهی كه نوزادان را نمیپذيرد و مادر شدن را قدغن میكند. روستای مربزان در 12 كيلومتری شهر سنندج واقع در استان كردستان دارای راهی نامساعد برای اتصال به داخل شهر است. اهالی اين روستا داغ دلهايي سخت دارند. زنان بارداری كه بايد سريعاً به يك مركز درمانی مناسب رسانده شوند به دليل مشكلات راه نمیتوانند نوزادان خود را به دنيا بياورند و خودشان هم تلف میشوند. سختی راه روستای مذكور تا به حال بيش از 25 زن باردار را از بين برده است.
در ابتدا برای آشنايی بيشتر با مشكلاتی كه ساكنين روستای مربزان دارند با يكی از اهالی روستا گفتوگويی ترتيب داديم. وی در آغاز از مسافت جاده خاكی و بدقولی مسئولان میگويد: ((اين جاده خاكی 2 كيلومتر است اما برای رسيدن به شهر سنندج بايد 12 كيلومتر راه را طی كنيم و برای آسفالت شدن اين جاده خاكی از سال 1372 تا كنون چندين بار به اداره راه و ترابری مراجعه كردهايم و هر بار به ما قولهايي دادهاند كه البته تا امروز عمليی نديدهايم.))
ابراهيم صادقيان ابراز كرد: تا به حال شاهد فوت بيش از 10 زن باردار بودهام و با توجه به شنيدهها نزديك به 15 نفر ديگر نيز در گذشته از بين رفتهاند.)) وی در پايان اظهار داشت: ((بيشتر اهالی روستا به دليل اينكه دولت به مشكلاتشان رسيدگی نمیكند در انتخابات گذشته شركت نكردند.))
در ادامه برای آشنايی با ديگر مشكلات روستا به سراغ داوود مجيدی يكی ديگر از اهالی روستای مذكور رفتيم. در ابتدا از مشكلات مردم برای رسيدن به شهر سنندج پرسيديم و او نيز در اين باره گلايههايی كرد و گفت: ((معمولاً در فصل زمستان رفت و آمد مشكلاتی را برای افراد روستا بهويژه زنان و كودكان پيش میآورد زيرا روستا فقط يك ماشين دارد كه در بسياری مواقع نيز در دسترس نيست و اگر هم ماشين در داخل روستا باشد امكان بسته شدن جاده بسيار بالا است و ارتباط با شهر قطع ميیشود. مجيدی ناراحتی خودش را در اين میداند كه اين اتفاقات برای روستاهای دور افتادهتر خالی از انتظار نيست اما در يك راه 2 كيلومتری چنين مشكلاتی بسيار ناخوشايند است.
وی درباره اينكه وضعيت بهداشت در روستا به چه صورت است و آيا خانه بهداشت در روستا وجود دارد میگويد: ((خانه بهداشت وجود ندارد و مردم با استفاده از شيوههايی سنتی به درمان خود میپردازند و در دو سال اخير با توجه به سختی راه كه زنان قادر به رفتن به مركز درمانی نبودند در داخل روستا وضع حمل كردند و با توجه به اين شرايط ما ديگر از دولت انتظاری نداريم چون از رسيدگی دولت به وضعيت روستایمان نااميد شدهايم.
http://kurd4change.blogfa.com/post-78.aspx
خانواده هاي مرز نشين بر سر سفره هاي هفت مين
استان كردستان .230 كيلومترمرز مشترك با كشور عراق دارد كه متاسفانه 136 كيلومتر از مساحت اين خطوط مرزي آلوده به مين است و همين امر نيز موجب شده كه استان كردستان بيشترين آمار قربانيان مين را در مناطق مرزي كشور به خود اختصاص دهد.به دليل نبود يك اكيپ متخصص پزشكي در مناطق مرزي استان كردستان سالانه افراد زيادي بر اثر انفجار مين جان خود را از دست مي دهند.
در اين ميان شهرستان مريوان واقع در استان كردستان با بيش از 70 كيلومتر آلودگي به مين . جزء خطر ناك ترين مناطق مرزي كشور به شمار مي آيد.
به سراغ شخصي ميرويم كه سال جديد را با برجا گذاشتن اعضاي بدنش آغاز كرد. محمد آزادي در 29/ اسفند ماه سال 1386 بر اثر انفجار مين مصدوم شد . پدر وي در اين گفتگو مي گويد :(( محمد در حالي كه مشغول كندن گياهان بهاري در زمين كشاورزيمان بود بر روي مين رفت و دست راست او قطع .2انگشت از دست چپ قطع و چشم راستش نابينا شده است. تا قبل از عمل هاي صورت گرفته مبلغ چهار صد هزار تومان هزينه كرده ايم.
وي در پايان ابراز كرد :(( محمد در حالي روي مين رفت كه يك ماه از ازدواج او مي گذرد.))
كبير خالويي از اهالي روستاي دذلي واقع در شهرستان سرو آباد يكي از اين قربانيان است كه بر اثر انفجار مين دچار قطع عضو شده است.
خالويي مي گويد :(( در حياط منزلم مشغول شكستن يخ بودم كه بر اثر ضربه زدن به يخ . ميني كه در زير خاك بود منفجر شد و بر اثر اين حادثه دچار قطع عضو شدم.
وي درباره وجود اين مين ها در حياط منزل شان مي گويد: ((خانه همجوار خانه ما در زمان جنگ پادگان نظامي بوده است و چون اين خانه پاكسازي نشده است امكان دارد مين هاي ديگري نيز در آن جا وجود داشته باشد.))
خالويي حمايت دولت از قربانيان مين را ناكافي مي داند و مي گويد: (( هيچ گونه پرسش دقيقي درباره نحوه جراحات من صورت نگرفته است و دولت هيچ گونه كمكي در دو سال اول مجروحيتم جهت جبران هزينه هاي بيمارستاني حادثه اي كه براي من اتفاق افتاد انجام نداده است و در شرايط فعلي نيز به دليل ترس از انفجار مين هاي باقي مانده حتي ديگر جرات بالا رفتن از تپه ها را هم ندارم .))
برادر كبير نيز درباره پاكسازي روستاي دزلي واقع در شهرستان سرو آباد عنوان مي كند : (( مردم روستا خودشان پاكسازي مين و يو ايكس او را انجام مي دهند . حتي مردم پس از خنثي سازي . بمب هاي خوشه اي را به مبلغ 700تومان و چاشني بمب ها را نيز به مبلغ 200 تومان به فروش مي رسانند.
وي در پاسخ به اين سوال كه آيا تا به حال فردي به خاطر انجام چنين كاري دچار آسيب شده است گفت : (( 6سال قبل يك نفر در اين منطقه سعي در جدا كردن چاشني از بدنه يك بمب را داشت كه بر اثر انفجار. بزرگترين قسمتي كه از بدن او بر جاي ماند به اندازه يك كف دست بود.))
او در پايان مي گويد : (( يك روز كه در منطقه (( دوله ناو )) در حوالي روستاي دذلي مشغول كندن خاك بوديم بمبي را در زير خاك پيدا كرديم كه چند دفعه با كلنگ به بدنه آن ضربه زده بوديم و پس از چند روز هم آن را به وسيله آتش منفجر كرديم.))
در گفتگويي ديگر نيز استاندار كردستان در خصوص اقدامات دولت در راستاي مين روبي مناطق مرزي كشور گفت: (( از سال 1371 و پس از اتمام جنگ ايران و عراق جلسات متعددي برگزار شد و مين روبي در استان كردستان را آغاز كرديم.ولي مين روبي به دليل وسعت كار بحث پيچيده و سختي است چون نقشه ي پادگان ها و مين ها مشخص نيست اما با توجه به اين مشكلات مين روبي به صورت گسترده در استان كردستان انجام شده است .))
اسماعيل نجار در پاسخ به اينكه آيا تا كنون اقدامات موثري جهت رفع مشكلات افراد مصدوم ناشي از انفجار مين بر روي كميسيون ماده 2 استانداري ها كه آنها را جانباز و يا شهيد مي داند صورت گرفته است تصريح كرد : (( در حال حاضر هيچ مشكلي وجود ندارد و ما در مقابل مصدوماني كه در رابطه با ارتزاق خودشان مجروح شده اند مسئوليت داريم و كميسيون ماده 2 استانداري ها نيز حكم جانباز و يا شهيد را به شخص آسيب ديده مي دهد.
البته كساني كه درباره اجراي اين ماده گله مند هستند بيشتر افرادي هستند كه در خارج از مرز ايران جراحاتي پيدا مي كنند و در كشور عراق مشكلاتشان را حل مي كنند اما وقتي به ايران مي آيند ادعا مي كنند كه مثلا در حال چراي گوسفندان بوده اند و بر روي مين رفته اند. ))
وي با بيان مثالي در اين باره خاطر نشان كرد : (( در شهرستان بانه شخصي ادعا مي كرد كه بر اثر انفجار مين معلوليت پيدا كرده است كه پس ازسوالاتي كه از او پرسيديم معلوم شد كه از روي درخت به پايين پرتاب شده بود.
البته افرادي هم هستند كه تحت عناوين مختلف در خانه هاي خود ابزار جنگي نگهداري مي كنند كه علاوه بر اينكه نگهداري اين ابزار باعث مختل شدن امنيت سياسي كشور مي شود موجب انفجار و مسدوم شدن افراد نيز مي شود .))
در پايان استاندار كردستان از پاسخ دادن به اين سوال كه آيا پاكسازي پايگاه نظامي قديمي كه در حال حاضر به مناطق مسكوني تبديل شده است در حيطه وظايف دولت قرار مي گيرد يا خير امتناع كرد.
هشت مارس روز جهاني زن
هشت مارس سالروز يك حركت آزادي خواهانه زنان است كه در سال 1906 در
نيويورك و شيكاگو با مخالفت و حمله پليس همراه بود كه در اين حمله تعداد
زيادي از زنان كشته . زخمي و دستگيرو تعداد زيادي نيز از سر كارهايشان
اخراج شدند.پس از آن سال به مناسبت سالگرد اين حادثه و ادامه تظاهرات
نسبت به خواسته هاي خود از جمله نبود حق راي زنان و زيادي ساعات كار
به اجرا درآمد كه توسط نيروهاي پليس سركوب شد.
روز زن (هشت مارس ) پيشنهاد يكي از زنان مبارز آلماني به نام (كلارازتكين)
كه در دومين كنگره زنان سوسياليست آن را مطرح كرد و در سال 1911
رسما 8مارس روز جهاني زن لقب گرفت و همه ساله در اين روز مراسمي در
سراسر جهان به صورت علني و غير علني برگزار مي شود كه زنان و مردان
خواسته هاي خود را به گوش دولتمردان مي رسانند.
در ايران نخستين بار روز جهاني زن در سال 1301 توسط انجمن پيك سعادت
نسوان كه از گروه هاي سوسياليستي بود برگزار شد و تا سال 1357 اين
مراسم به صورت محفلي اجرا مي شد .
8 مارس 1357 اولين گراميداشت روز جهاني زن در ايران بود كه تقريبا
پس از گذشت 50 سال برگزار مي شد.
زنان معترض به تضاهرات گسترده اي پرداختند و تمام ذهن شان خواسته هايشان
بود.چيزي كه آنها را به خيابان ها آورد حجاب و القاي قانون حقوق خانواده بود.
پس از سال 57 تا سال 1378 اين مراسم از طرف دولت ممنوع اعلام شد اما
در سال 1378 پس از گذشت 20 سال كه جنبش زنان در خانه ها و خلوتگاه ها
مراسمشان را به اجرا در مي آوردندشكل خود را تغيير داد و هر ساله آن
روز را فرخنده مي دارند.
تا كنون فعاليت هاي زيادي توسط زنان در ايران به راه افتاده است :
- فعاليت هاي پيگيرانه براي تغيير و اصلاح قوانين مربوط به زنان از جمله
كمپين يك ميليون امضا براي تغيير قوانين
- ايجاد كارگاه هاي كوچكاشتغال زا براي زنان
- برگزاري سيمينارهاي علمي و آموزشي و توانمند سازي به طور
مشخص در حوزه بهداشت باروري و پيشگيري از ايدز و اعتياد
- برگزاري جلسات مشاوره براي زنان و دختران اعم از مشاوره حقوقي
و خانوادگي و روان شناختي.
از اين جمله فعاليت ها هستند.
جشنواره غذا در حمايت از كودكان كار برگزار شد
مدير عامل انجمن حمايت از كودكان كار:
افزايش عدالت اجتماعي براي حمايت از كودكان كار يك ضرورت است.
هشتمين جشنواره فروش محصولات غذايي مختلف در حمايت از كودكان كار برگزار شد.
در اين مراسم كه با حضور بيش از هزاران نفر از شهروندان تهراني در ساختماني واقع در ميدان كتابي تهران
برگزار شد انواع محصولات غذايي جهت حمايت از كودكان كار به فروش رسيد.
در ادامه معصومه وطني. مدير عامل انجمن حمايت از كودكان گفت :
اساس به وجود آمدن پديده اي به نام كودكان كار . خانواده هايي هستند كه براي تامين معاش خود مجبورند از
كودكان خود استفاده كرده و آنها را به كار بگمارند
وي افزود:
با وجود آنكه عده اي معتقدند مسايل فرهنگي در ظهور اين پديده موثر است .اما معتقديم اگر سيستم تامين
اجتماعي در جامعه قوي باشد ديگر شاهد حضور كودكان كار در خيابان ها نخواهيم بود . به بيان ديگر در
وضعيت فعلي . افزايش عدالت اجتماعي براي حمايت از كودكان كار يك ضرورت اجتناب نا پذير است .
ياسمن برادر. مسئول روانشناسي انجمن حمايت از كودكان كار نيز به تشريح اهداف برگزاري اين جشنواره
پرداخت و عنوان كرد:
هدف از برگزاري اين جشنواره و جشنواره هاي مشابه در وحله اول آشنايي مردم با كودكان كار و تبيين
راههاي پيش گيري از اين معذل اجتماعي است.
همچنين مشاركت مردم در اين جشنواره و جمع آوري كمك هاي مردمي نيز از ديگر اهداف اين انجمن در
برگزاري جشنواره غذا بود.
وي در پايان اظهار داشت :
100% سود حاصل از فروش محصولات اين جشنواره به نفع انجمن حمايت از كودكان كار خواهد بود و انجمن
نيز اين مبالغ را صرف خدمات آموزشي . معيشتي . حمايتي و مددكاري و روانشناسي كودكان كار خواهد كرد.
در خاتمه اين مراسم 6ساعته علاوه بر فروش محصولات غذايي . بخشي از شهروندان تهراني به طور خود
جوش مسئوليت حمايت از برخي از كودكان كار را عهده دار شدند.
اجازه برگزاري مراسم ترحيم براي ابراهيم لطف الهي دانشجوي فوت شده در بازداشتگاه
سنندج داده نشد.
ديروز9/11/ 1386 طي خبري كه اعضاي دفتر تحكيم وحدت از طريق ايميل پخش كردند
قراربر اين بود كه مراسم ترحيمي به مناسبت فوت ابراهيم لطف الهي در تهران .خيابان سميه .
(دفترحزب مشاركت) اجرا شود .اما مراجعين جواب اين شنيدند كه هيچ قراري بالغ بر اجراي
برنامه نبوده است و اظهار بي اطلاعي كردند.
لازم به ذكر است با توجه به زمان امتحانات پايان ترم اكثر مراجعه كنندگان را دانشجويان
تشكيل دادند .
بنا بر گفته برخي از دانشجويان اجازه برگزاري مراسم را به حزب مشاركت نداده اند و
آنها را تحت فشار قرار داده اند.
كانون هستيا انديش
كمپين كردستان
یونیسف
سازمان ملل متحد
مردان براي برابري
شيرين عبادي
انجمن بدون مرز
نوگل
احمقانه** اميد
هه لو (نقده)
امير(كورد)
كاوه كرمانشاهي
هاواري كورد
تريفه ي مانگه شه و
درد آبي تنهايي"ولي زاده"
دوست خوبم مينو***
محمد رضا فرجي
خبري(هيمن)
دانلود ( آرش)
نسل خاموش
ما با هم برابريم
بازار آنلاين
كردستان شمالي"نوميد"
كارزار با پان تركيسم
ارش كريمي
كچاني كورد
لاوان "سنه"
روژهه لات"ئامانج"
دياكو
جامعه وبلاگ نويسان كــُرد
دانلود مجانی نرم افزار(ياني فست)
نيشتمان
